Istnieją różne wersje dotyczące powstania rasy. Jedna z nich mówi, że rasa wywodzi się od bullterrierów, psów wyhodowanych do walki z bykami. AKC, a następnie FCI uznały rasę Staffordshire Terrier w 1936 roku. W 1972 roku nazwę zmieniono na American Staffordshire Terrier.

Użytkowość

Pies stróżujący lub pies do towarzystwa.

Temperament

American Staffordshire Terrier jest dynamicznym i energicznym zwierzęciem, stąd ma on dużą potrzebę ruchu. Jego żywotność bardzo przydaje się na wsi, gdzie oczyszcza on teren ze szkodników. Ułożenie tego silnego psa polega na podporządkowaniu go przewodnikowi od szczenięcia. Ma on skłonność do "bójek" ze względu na pierwotne przeznaczenie, toteż szczenięta należy od początku uczyć przyjaznych kontaktów z innymi psami. Amstafy kupione od rozsądnego hodowcy nie są agresywne. Są stróżami łączącymi w sobie siłę buldoga ze zwinnością teriera. Amstaf jest inteligentnym i wiernym psem. Jego potrzeba kontaktu z człowiekiem sprawia, że jest on cenionym psem do towarzystwa.

Budowa

Wygląd ogólny: Powinien robić wrażenie psa o dużej sile w stosunku do swojego ciążaru i wzrostu. Pies mocny, umięśniony, a zarazem zwinny i elegancki w ruchu, czujny na sygnaly otoczenia. Powinien byc zwarty, o niezbyt długich kończynach, nie podkasany. Jego odwaga jest przysłowiowa.
Głowa: średniej długości, dobrze wysklepiona. Czaszka szeroka. WyraĽnie widoczne mięśnie policzkowe. Stop wyraĽnie zaznaczony, uszy osadzone wysoko.
Uszy: Mogą być cięte lub nie. Preferowane są uszy niecięte, które powinny być krótkie, załamane w płatek róży, lub wysoko załamane do przodu. Uszy wyraźnie obwisłe stanowią wadę.
Oczy: Ciemne, okrągłe, głęboko osadzone, szeroko rozstawione. Wagrzyca na powiekach jest niedopuszczalna.
Kufa: Średniej długości, w części górnej zaokrąglona, o linii wyrażnie opadającej pod oczami. Szczęki silnie zarysowane. Szczęka dolna powinna być mocna, zdolna do silnego chwytu.
Wargi: Równe i zwarte, bez odcinków obwisłych.
Uzębienie: Górne siekacze dotykają zewnętrznej powierzchni siekaczy dolnych.
Trufla: Zdecydowanie czarna.
Szyja: Ciężka, nieco wygięta, zwężzająca się od lopatek ku nasadzie głowy. ¦redniej długości. Nie ma podgardła.
Ramiona: Silne i umięsnione. Szeroki, ukośnie osadzone łopatki.
Górna linia: Grzbiet jest krótki, nieznacznie od kłębu ku zadowi. Zad krótki, łagodnie opadający do nasady ogona. Lędźwie lekko wysklepione.
Klatka piersiowa: Żebra dobrze wysklepione, szerokie i płaskie, dobrze związane między sobą. Kończyny przednie rozstawione, aby umożliwić rozwój szerokiej i głębokiej klatki piersiowej.
Ogon: Stosunkowo krótki w proporcji do rozmiarow psa, nisko osadzony, wyraĽnie zwężający się ku cienkiemu wierzchołkowi. Nie zawinięty, nie powinien być noszony powyżej grzbietu. Nigdy cięty.
Kończyny przednie: Proste, o silnym, zaokrąglonym kośćcu. Pionowe sródręcze. Brak najmniejszego wygięcia ku przodowi.
Kończyny tylne: Dobrze umięśnione, o wydłużonych stopniowo zwężających się podudziach, nie wykrzywione ani do środka, ani na zewnątrz. Łapy średniej wielkości, zwarte i dobrze wysklepione.
Ruch: Elastyczny, bez kołysania się, nietoczący. W kłusie ruch symetryczny (nieskośny).
Szata i umaszczenie: Sierść krótka, przylegająca, twarda w dotyku i lśniąca.
Maść: Dopuszczalne wszelkie typy umaszczenia, jednolite, kolorowe, i laciate, choc umaszczenie jednolicie biale, z ponad 80% przewaga bieli, czarne podpalane brazem i watrobiane nie powinno znajdowac zbytniego uznania.

Popularność w Polsce

American Staffordshire Terrier w Polsce pojawił się niedawno, na początku lat 90. Mimo tego, w szybkim czasie zdobył dużą popularność, co niestety spowodowało powstanie wielu pseudohodowli, sprzedających psy nierasowe jako amstaffy.

Ciekawostki

Często mylony z rasą American Pit Bull Terrier. Błąd ten wynika z faktu, że w USA istnieją dwie organizacje kynologiczne, które uznają inne rasy. Pies może być rejestrowany podwójnie, jako AST i APBT, lub pojedynczo. Związek Kynologiczny w Polsce należy do FCI, która uznaje tylko American Staffordhire Terriera, tak więc pies zarejestrowany w ZKwP nie może być Pitbullem. AST i APBT to rasy psów wywodzących się z tych samych korzeni. Poza charakterem, rasy te są trudne do odróżnienia. Jak pisał R.F.Stratton znany hodowca pitbulli- "prawdziwa różnica między AST i APBT to coś czego nie widać. APBT jest poprostu bardziej gameness, podczas gdy AST cechę tę zatracił. Ponadto wielu hodowców pitbulli (zwłaszcza w USA) krzyżuje linie AST i APBT w celu poprawienia eksterieru. Wszelkie odchylenia od cech charakterystycznych, opisanych we wzorcu, stanowia wadę, która musi być oceniona w zależności od stopnia jej występowania. Trufla z wągorzyca; jasne oczy; wagrzyca na powiekach; ogon zbyt długi lub źle noszony ; przodozgryz lub tyłozgryz. Samce powinny mieć oba normalnie wykształcone jądra w mosznie.

Żródło: Wikipedia